12 jarige Lisa loopt Nijmeegse Vierdaagse voor ALS

Op zaterdag 3 september is de Airborne Wandeltocht in Oosterbeek. Het is een echte Kroesen-traditie om hier aan mee te doen.

Dit jaar gaan we met z’n tienen. Opa Benny loopt voor de 42^e keer mee. Voor mij is het de 8^e keer. Toen ik 4 was liep ik voor het eerst mee. Papa en mama hadden de buggy meegenomen maar ik heb er toen maar een heel klein stukje in gezeten.

Er doen, net als in Nijmegen, heel veel mensen aan mee. We doen er bijna een hele dag over om 10km te wandelen: Er naar toe rijden, parkeren, koffie drinken, een eind lopen naar het beginpunt, heel erg druk bij de start en onderweg, plaspauze bij de chinees, koffiepauze met worst, gelummel om elkaar telkens op te wachten, nog een pauze om te drinken, medailles ophalen bij de finish, patatje/vis, terug naar de auto, weer koffie, naar huis rijden.

Deze dag heb ik voor het eerst weer het ALS-shirt aan, mar niet alleen ik. We hebben allemaal een ALS-actieshirt aan, dat leek oma Diny wel zo leuk. Zelf gaat ze niet meer mee. We voeren niet echt actie maar de oranje shirts zijn wel makkelijk om elkaar terug te vinden. Een paar keer worden we onderweg herkend en hoor ik mijn naam roepen.

Het is heel mooi weer. Ik loop vandaag telkens met mijn neef Hidde vooruit. Hij was met de Vierdaagse op maandag ook nog even in Nijmegen met oom Reinier om sfeer te proeven. Hij wordt volgend jaar 12 en wil dan misschien ook Nijmegen gaan lopen. Ik vertel wat er allemaal leuk aan is. Als Hidde gaat meedoen dan wil ik ook weer meedoen!

Het weekend na de Vierdaagse

Onze vrienden Gerald en Sandra, en Femke en Renske vertrekken op zaterdag morgen naar Tsjechië, waar we samen een vakantiehuis gehuurd hebben. Het is de bedoeling dat we ze op zondag achterna reizen.

Papa en mama weten al snel dat dit niet gaat lukken. Er is in de Vierdaagse week zoveel gebeurd. We zijn er nog helemaal vol van. Al snel wordt beslist om op maandag te gaan zodat we meer tijd hebben om nog met familie en vrienden bij te kletsen.

Ik heb heel veel leuke kaartjes gekregen met felicitaties. Ook is er een brief gekomen van een meneer Erwin. Hij is 2^e stuurman op een vrachtschip. Onderweg heeft hij via satelliet de uitzendingen van Hart van Nederland kunnen volgen en hij schrijft dat hij veel bewondering heeft voor mijn actie.

Erik Bunte belt om te vragen hoe het met ons gaat. Huh… Hoe gaat het met hem! Nou, niet zo goed dus. Zijn voeten zijn helemaal kapot en hij denkt dat ie de komende week niet kan werken. Toch heeft hij wel een goed gevoel overgehouden aan de vierdaagse week.

Papa en ik even naar de winkel om nog wat boodschappen te doen. Nou ja even. Van alle kanten worden we aangesproken. “We hebben je op tv gezien”, “het was leuk om jullie de hele week te volgen”, “goed van je dat je de vierdaagse hebt uitgelopen”, over Erik, over de actie…papa vertelt er van alles over.

Bij het Kruitvat komen we Judit (vriendin van mama en papa) tegen. Ze heeft rozen in de hand die ze net voor ons gekocht heeft. Ik mag in de winkel wat uitzoeken en hoef niet op de prijs te letten! Het wordt lip gloss. Ze wil de bloemen geven maar papa vraagt of ze zo even op de koffie komt.

Later staan Judit en Marco op de stoep. Natuurlijk laat ik vol trots het vierdaagse kruisje en de cheque zien.

‘s Avonds komen opa Frans en oma Elly op bezoek. We kijken samen naar de video opnamen die papa gemaakt heeft en vertellen over de gebeurtenissen.

Op vakantie

Op zondag worden dan eindelijk de koffers gepakt, maar ook nog veel met buren en andere mensen gebeld en gesproken. Op maandagmorgen vertrekken we naar Tsjechië. Voor de eerste week hebben we een huis met binnenzwembad in een klein plaatsje in de buurt van Praag. Vooraf hebben we al bedacht dat dit een uitrust-week wordt. In de tweede week hebben we een huis in het Reuzengebergte. Je schijnt er leuke wandelingen te kunnen maken. Van mij hoeft het even niet.

Tijdens de vakantie smst oma Elly nog een paar keer om ons op de hoogte te houden van de donaties op mijn actie-site. Er wordt nog veel geld gestort en mensen schrijven allemaal lieve berichtjes.

Verder hebben we het niet zoveel meer over de Vierdaagse. We spelen heel veel in het zwembad, slapen een nachtje in een tent en gaan een dag naar Praag. Samen met Renske ga ik abseilen bij een stuwdam en we gaan ook naar de monkey-baan. Dit is klimmen van boom naar boom over stalen kabels met hindernissen, soms wel 10m boven de grond. We krijgen vooraf een instructie om te leren hoe je de clips aan de staalkabels moet vastmaken zodat je niet naar beneden kan vallen. Verder zijn we met de meiden ook naar de nagelstudio geweest en hebben daar onze nagels mooi laten lakken!

Weer naar school

Nadat we terug zijn van Tsjechië moeten papa en mama weer aan het werk.

Ik heb nog 2 weekjes vrij. De doos met schoolboeken is bij de buren bezorgd en kan ik gaan in kaften.

Ik draag nog altijd het polsbandje van de vierdaagse. Ik word ook nog vaak aangesproken over de vierdaagse. Frauke van SBS belt ons nog op en stuurt een dvd met de uitzendingen van Hart van Nederland. Zelf had ik nog niet alle beelden gezien. Best vreemd hoor, om zo door de presentatrices van HvNL aangekondigd te worden. De belevenissen van de Vierdaagse komen weer helemaal terug.

Bij slager Aalders in Ulft staat in de winkel een spaarpot voor mijn actie. Samen met oma Elly ga ik naar de slager toe om de gevulde spaarpot op te halen. Het geld storten we op de actiesite.

Ik heb zin om weer naar school te gaan en mijn vriendinnen te zien. Ik doe dit jaar Havo 2.

In de eerste schoolweek raak ik het polsbandje op school kwijt. Dat voelt heel vreemd en ook een beetje verdrietig…

Nog één keer de hele poespas

Papa maakt me wakker en gek genoeg ben ik helemaal niet mopperig (normaal wel een beetje). Nog één dag en dan is het afgelopen met de hele poespas. Gisterenavond opgebleven tot na de uitzending van Hart van Nederland. SBS kondigt mij aan als een held. Nou dat valt wel mee hoor!

Ik mag nu mijn shirt met de namen van de sponsors aan. Opa Benny is even in paniek. Waar is zijn startkaart? Gelukkig wordt het snel teruggevonden. Oma Diny heeft al hele dikke enkels gekregen van alle druktes. Ze helpt me met kleren klaar leggen, heeft mijn witte broek weer schoon gekregen, zorgt voor het ontbijt, smeert de boterhammen voor onderweg, kookt en speelt tussendoor ook nog Rummikub met mij.

Op de fiets merken we dat het veel kouder is dan gisteren. Om kwart voor acht gaan we weer van start. Een paar studenten zitten achterovergezakt op een bankstel midden op straat. Goeie morgen, nou ja goeie. Het begint zachtjes te regenen. Vlug de poncho’s aan. Niet alleen tegen de regen maar ook voor de warmte. Na drie kwartier kunnen ze weer uit. We komen de “meneer met hoed” tegen. Deze meneer gaf me maandag op de Wedren € 50,00 toen SBS aan het filmen was. Hij was bij de inschrijving uitgeloot maar wilde toch graag weer meedoen. Omdat hij geen inschrijfgeld heeft betaald heeft hij het bedrag aan mij gegeven. Hij staat ook op mijn shirt, maar waar. Hup het shirt uit. Dan kan ik het beter zien. Ja hoor daar staat het: ‘mijnheer op Wedren’. De meneer is helemaal overtuigd en tevreden. “Goed gedaan meissie”.

Om 8:50u is het weer tijd voor optimaal Fm. Of de heuvels van Groesbeek zwaar waren. Nou niet echt.

Er zijn niet veel toeschouwers langs de route, volgens papa staan die allemaal aan het eind. We komen ook niet door Cuijck, omdat dat voor de 30km te ver ligt. We gaan blussen  eh… plassen bij de brandweer in Overasselt.

Bij Heumen zegt opa Benny ineens: “Volgens mij staat hier een man onder de brug met lekkere puddingbroodjes.” We komen onder de brug en horen een meneer steeds zeggen: “Verse puddingbroodjes, lekker, lekker, ja, ja”. Papa bestelt er 3. Daarna zeg ik tegen de meneer: “Nou, uw puddingbroodjes zijn inderdaad lekker, lekker”. Hij moet erom lachen. Daarna nemen we er nog een.

De Via Gladiola

In Malden komen de routes weer bij elkaar. Vanaf hier is het 1 lange weg naar de finish. Ineens ook heel veel mensen langs de route. Ik hoor mijn naam vaak roepen. Tot nu toe hebben opa en papa meestal de kaartjes uitgedeeld maar nu doe ik het ook veel zelf. De mensen vinden het geloof ik wel bijzonder dat ze een kaartje van me krijgen. Ik geef er ook veel aan kinderen. Ik krijg er lol in. Ik zwaai veel en krijg een gladiool. Daarna nog één en nog één. Papa steekt ze telkens achter op mijn heuptas maar het worden er te veel. Wat word ik vaak herkend! Mensen geven ook weer geld. Ook een mevrouw die tranen in haar ogen krijgt wanneer ze me ziet. We komen in Nijmegen. Het wordt nog drukker langs de route. Nog meer gladiolen en telkens stoppen omdat ik geld krijg voor de actie. Iemand wil ook een handtekening van mij. Dan staan Mama Mireille, zus Marlou en oma Diny aan de kant. Ik krijg een kadootje. Alle bloemen geef ik af.

Als we verder gaan nemen we een groot spandoek van de stichting ALS mee. Het is veel te lang. Papa vouwt het dubbel zodat alleen ALS te zien is. Papa en opa houden het vast en ik loop ervoor. Nu word ik nog meer herkend. Ik krijg heel veel applaus en nog meer gladiolen. Weer een arm vol!

Wanneer we bij de grote tribunes komen ga ik naar de burgemeester (Tom de Graaf) toe en geef hem een kaartje. Hij herkent me, geloof ik. Hij loopt even weg en komt terug met een shirt van de gemeente Nijmegen. Hij hangt het om mijn nek. Papa maakt een foto van ons. Best vet. Dan weer verder. Zwaaien, applaus en heel veel mensen roepen vanaf de tribune tegelijk: “Lisa, Lisa, Lisa”. Ik stop nog een keer. De mensen komen van de tribune af om geld te geven.

Om half vier zijn we eindelijk weer terug op de Wedren. Het is er heel erg druk. We gaan naar ons eigen vak: 30-K. Er is een lange rij. Dan krijg ik de medaille. Papa spelt het om mijn shirt. Het lintje is geel met groene strepen en daaronder het vierdaagse kruis. Een paar kinderen die ook gelopen hebben willen met me op de foto.

Erik deelt de cheque uit

SBS hebben we nog niet gezien maar papa heeft vanmorgen al een afspraak gemaakt voor 17:00 uur. Papa smst wel maar omdat veel mensen dat doen duurt het heel lang voordat we een reactie krijgen. We gaan ergens zitten en eten een patatje. Om 5 uur gaan we naar de afgesproken plek en daar komt Frauke van SBS. Erik is nog niet binnen en dat kan nog wel even duren. Er komen meer mensen van SBS bij. We kennen ze al bijna allemaal. Frauke, Maaike, Boudewijn, Ivo… Ze hebben een oranje ALS-shirt aan. Ze willen Erik opwachten. Daarom gaan we samen naar het laatste stukje van de route. Ik ga op de grond zitten voor de dranghekken. De mensen achter het hek vinden het leuk om mij te zien. De cameraman maakt opnamen van mij. Dan komen er twee mensen van de stichting ALS bij (Eric Nolet, directeur Stichting ALS Nederland en Lotte Knapen, UMC Radboud Nijmegen). De mevrouw was gisteren ook in de uitzending bij Hart van Nederland. Papa praat met hen. Opa Benny staat het allemaal wat verder weg te bekijken en vindt het allemaal prachtig wat er gebeurt. Dan heeft iemand getwitterd dat Erik in de buurt is. De cameramensen staan klaar en het dweilorkest begint weer te spelen.  Erik komt er aan lopen en Maaike interviewt hem. Hij heeft nu nog 10 minuten om zich bij het startbureau af te melden. Erik moet dus eerst zijn medaille ophalen voordat we opnamen kunnen maken. Om 17:55u heeft Erik het kruisje, Zoals de hele week, is hij ook nu weer net op tijd binnen. Daarna beginnen de opnamen. Erik overhandigt mij een grote cheque waarop staat € 6675,00. De meneer van ALS vindt het fantastisch. Ik ben heel erg blij met dit bedrag. Er worden nog foto’s gemaakt van ons allemaal. We nemen afscheid van Erik, het SBS team en de mensen van stichting ALS.

Afscheid van Nijmegen

Ik ben intussen wel heel erg moe geworden. Het is 18:30u. Als we terugfietsen naar ons logeeradres wordt de St. Annastraat weer helemaal schoongemaakt. Wat ligt er veel troep!

Alle mensen van het logeeradres gaan naar huis. Ik ga nog snel even douchen. Papa en opa pakken de auto in. We nemen afscheid van Maria, de gastvrouw, en dan rijden we naar huis. Onderweg eten we nog wat. In de auto lachen Marlou en ik heel veel. We hebben elkaar wel een beetje gemist. Om 22:15u komen we thuis. Buurvrouw Ria heeft ons huis versierd en de vlag hangt uit. Ik vind het ook weer fijn om thuis te zijn. Dit was wel een heel bijzondere week.

Om kwart over 6 gaat het alarm weer af. De zon schijnt al. Oma Diny heeft de boterhammen  klaar. Mijn knie voelt wel goed. Papa masseert het met olie en dan weer bij papa achterop de fiets. Bij de start is het druk maar toch zijn we snel weg. 8:40u. Het eerste stuk is hetzelfde dan gisteren. Na een uur belt Baltasar weer van Optimaal FM. Wat kan die man kletsen: “Iedereen in Nijmegen ligt aan het infuus maar Lisa loopt door”. Hij zegt nu eindelijk een keer A.L.S. in plaats van als.

Daarna pauzeren we even. Een mevrouw in een scootmobiel vraagt iets en ik leg iets uit over ALS ze geeft geld en daarna gaan veel meer mensen om ons heen geld geven. Ik krijg een knuffel van een mevrouw met tranen in de ogen. Tjonge. Erik, de verslaggever van SBS belt papa en hangt wel een kwartier aan de lijn. Hij heeft vandaag weer in zijn “Ik steun de actie van Lisa”-shirt aan. “Jullie hebben irritant veel energie”, zei hij dinsdag tegen ons toen hij zelf in een giga dip zat, maar intussen loopt ook hij nog steeds.

Dan komen we Frauke van SBS  weer tegen, weer even stoppen. Even een kort gesprekje. Dat gaat steeds makkelijker. Opa zegt: “We hebben vandaag maar 1 probleem: hoe komen we voor 5 uur binnen?” het komt goed. Daarna lopen we een tijdje stevig door. Malden, Mook. We pauzeren bij restaurant de Schans, dat is een traditie van papa en opa. Verzorger papa smeert mijn knie weer in. Het broodje braadworst is erg lekker, nog nooit om 11 uur ‘s morgens gehad. Door de bossen naar Groesbeek. Daar is het erg druk. Papa smst met Gerald en Sandra (vrienden), we zien elkaar in de buurt van het politiebureau.

Weer heel veel mensen die Lisa, Lisa roepen, en opa maar kaartjes uitdelen. Dan ineens staat oma Diny achter ons. Ze heeft ons wel een kilometer achterna lopen. Zag ons maar wij haar niet. Helemaal buiten adem. Dikke knuffel, foto en dan snel weer verder. Weer mensen die geld geven. Dan eindelijk onze vrienden. Ook  Volgende week gaan we samen op vakantie. We kletsen wat bij en blijven een tijdje zitten. Dan de zeven Heuvelen. Die vallen eigenlijk best mee. Mijn knie doet wel weer zeer. We nemen een kleine pauze en papa masseert zich suf. Een klein jongetje geeft ons koffie en fris. In Berg en Dal begint het heel  hard te regenen. We hebben net op tijd de poncho’s aan. We schuilen ook nog even in een tentje. Het blijft regenen tot de finish. Om 15: 30 uur zijn we binnen. Valt toch nog best mee.  Papa heeft afgesproken met Niels, een collega. Hij heeft op het werk extra kaartjes gemaakt zodat we morgen weer wat hebben om uit te delen. Hij wilde toch graag een avondje naar Nijmegen. Lief hè. We blijven nog even hangen op de Wedren en ik eet een patatje.

Om half zes zijn we pas terug bij het logeeradres. Snel douchen want de borden staan al op tafel. De schoenen en sokken zijn toch wel flink nat geworden.

Maria en oma Diny hebben weer heel lekker gekookt. Vis, kip en gehaktballen, gebakken en gekookte aardappels, boontjes en salade. Chocolade ijs en pudding na.

Dan ga ik alle namen van mijn sponsors met een stift op een speciaal t-shirt schrijven. Dat zijn wel heel veel namen. Door klein te schrijven kunnen ze er allemaal op, op de voor- of achterkant. De huisgenoten knippen alle kaartjes uit de vellen papier. We zitten nog gezellig in de kamer. Ik heb vandaag wel heel veel energie. Het gaat morgen lukken!

Oei, het opstaan gaat moeilijk. Mijn knie is stijf en ik ben moe. Gisteren heb ik Hart van Nederland gekeken om 22:30u. Papa heeft me even wakker gemaakt. Gek hoor om jezelf zo terug te zien.

We gaan iets later van huis maar hoeven bij de start niet te wachten. Scannen en wegwezen.  We lopen heel lang door Nijmegen. Om 9:00u belt Baltasar van Puffelen van Optimaal FM weer en vertel hoe het met me gaat. Daarna komt er een meneer naar me toelopen die zegt: ‘Hè, hè ik dacht al waar blijft Lisa nou”, en drukt mij 10 euro in de hand. Het zal vandaag zo vaker gaan. Kleine muntjes, briefjes en heel veel keer: “Hé, daar heb je Lisa van de televisie.” We zien ook Giel van 3FM en Britt van Meisjes in de jungle (fu**ing vet).

Opa Frans en oma Elly, mama en zusje Marlou komen vandaag kijken. SBS belt papa om te vragen waar en hoe laat.  Papa geeft een tijd door maar dat klopt achteraf helemaal niet. In Wijchen is het heel druk en we lopen voetje voor voetje door de stad. We doen er wel drie kwartier over. Daarna gaat het echt even niet en pauzeren we. Opa brengt me een lekker broodje hamburger. Dan op naar Beuningen waar de familie op ons wacht.  Het is heel druk op en naast de route. Heel veel harde muziek.  Meer dan een uur later dan de bedoeling zien   

we onze familie. Eerst Marlou. Ze is heel blij en we krijgen zelf gemaakte ‘tressballen’ van haar. Ze heeft er wel 50 gemaakt. Het zijn ballonnetjes met bloem erin en dan dicht knopen. Je kunt er lekker in knijpen tegen de dikke vingers. Volgens mama was de hele keuken bloem. Marlou heeft ze uitgedeeld aan wandelaars, lief hè.

Dan is mama Mireille aan de beurt voor een dikke knuffel. Dan oma Elly en opa Frans. De camera van SBS loopt mee en opa heeft een microfoontje met zender op. Maaike van SBS stelt me enkele vragen en opa vertelt ook het één en ander. Maaike vertelt dat het niet zo goed gaat met verslaggever Erik. Hij is verkeerd gelopen en loopt nu net voor de bezemwagen.

Na een lange pauze is het tijd om te gaan. We zwaaien naar de familie. De camera filmt het allemaal. Het is nog maar 8 km maar het gaat moeilijk. Er hoor nog vaak mijn naam roepen. Opa Benny blijft maar kaartjes uitdelen en loopt bijna net zoveel terug als verder! Ik krijg mijn zere knie bijna niet meer vooruit en de grapjes van papa helpen ook niet echt.  In de binnenstad van Nijmegen is het weer heel druk. Wat doen de mensen allemaal gek. Ze noemen het roze woensdag. Ik wil maar één ding: naar de finish. Gelukkig komt de Wedren snel. Het is niet druk bij het afmelden. Om  15:40u binnen.

Daarna mag ik bij papa op de nek naar de fietsenstalling toe, hij is tenslotte mijn verzorger hè.

Na het douchen heb ik weer energie maar mijn knie zit nu helmaal vast. Oma Elly heeft lekker gekookt. Mijn tante en oom (Nicole en Freddie) bellen vanuit Engeland (vakantie). Ook oma Elly belt nog. Ze zijn weer thuis en vonden het heeeeel leuk en bijzonder om mee te maken.

6:15u opgestaan. Aankleden eten en om 7:10u fietsen we naar de Wedren. We hebben onze mooie actieshirts aan. Om 7:40u is mijn polsbandje  gescand. De zon schijnt al.  Het is heel erg druk en het lopen gaat niet snel.

Om 8:50u belt Baltasar van Puffelen van Optimaal Fm (lokale radio Achterhoek). Ik vertel over mijn actie en hoe het met mij gaat. Goed dus. Daarna lopen we verder. Ik word al een paar keer herkend: Lisa, Lisa, we hebben je op televisie gezien! Mijn moeder smst dat er al weer veel geld is gestort op de actiesite. We pauzeren even in Ressen bij een fruitboer. Het is erg mooi en warm weer. Net voor Elst heeft mijn vader Erik van SBS aan de lijn. Hij loopt de 50km en is ook ergens voor Elst. Kunnen we elkaar in Elst ontmoeten? Hij loopt vandaag voor mijn actie en heeft ook het actieshirt aan. De redactie van SBS smst of we in Elst ons bij de camaraploeg willen melden. In Elst ziet een jongen mij, roept Lisa en komt al met geld in zijn hand naar me toe lopen!  Huh, dank je wel. We hebben kaartjes gemaakt om uit te delen. Opa Benny is daar al mee begonnen. Hij loopt vandaag wel 38km. Van links naar rechts, naar links, weer terug…..

Bij de cameraploeg krijg ik een microfoontje en een zender in mijn broekzak. Dan wachten op Erik. Als hij eraan komt lopen ga ik er direct naar toe. Gesprekje. Daarna gaan we samen geld ophalen bij de toeschouwers. Ik heb een plastic bekertje om geld in te doen. De camera draait. De mensen vinden ALS een goed doel en geven geld. Erik vind het leuk om dit samen te doen. Hij is al behoorlijk moe. Hij heeft wel beloofd om voor ALS geld te gaan inzamelen maar alleen gaat het niet zo makkelijk. Na een uurtje kunnen we eindelijk weer gaan wandelen. Het is al bijna 12:00 uur! We zijn nog niet eens op de helft.

Erik loopt samen met ons verder. We zamelen nog een beetje geld in maar moeten ook een beetje doorlopen. In Oosterhout gaan we even lekker zitten. Lekker kopje tomatensoep, maar wel erg heet. Erik heeft flink last van zijn knieën. Ik hoor nog vaak mijn naam roepen. We delen veel kaartjes uit.

Op de dijk praat Erik met andere mensen en raakt achter. We lopen nu wat sneller. Het is nog warm maar wel een beetje wind op de dijk. Dat is fijn. Ook is het fijn dat we Nijmegen kunnen zien.  Eindelijk lopen we weer op de Waalbrug. Ik moet opa Benny even meetrekken want ik wil nu snel naar de finish. Bij de Wedren staat  de cameraploeg van SBS ons weer op te wachten. We worden  weer gefilmd. Om 16:15u binnen. Lange rij bij startbureau. Dan lekker patatje en ondertussen kijken of Erik nog op tijd binnen komt.  16:50u komt hij dan eindelijk, hij heeft nog 10 minuten! Net op tijd.

Met de fiets gaan we terug naar ons logeeradres. Het begint te regenen en we worden een beetje nat. Daarna douchen. Maria en oma Diny hebben lekker eten gemaakt.  Ook nog even opa Frans gebeld. Hij is heel blij, heeft via computer twitter berichten van Erik en ALS gevolgd. Opa vertelt dat we om 19:00u bij SBS in het nieuws waren. Bij Hart van Nederland komen we vanavond weer op tv.  Papa heeft mijn knie gemasseerd want die zit helemaal vast. We zijn vandaag 9 uur onderweg geweest. Een beetje te lang. Ben benieuwd hoe het morgen is.

Vandaag een super dag. Bij de aanmelding om 16:15u ging alles goed. Het werd gefilmd door SBS. Bij het interview gingen mensen gelijk geld geven. Dit heb ik maar even in de plastic zak gedaan die ik had gekregen. De mensen zeiden dat ze het heel goed van mij vinden dat ik dit doe. Er waren ook mensen die zeiden dat hun familielid ook aan ALS was overleden en dat het goed is dat er aandacht aan wordt gegeven. We hebben ook mooie shirts gekregen om deze week in te lopen. Vanavond alle spullen klaargelegd, over een paar uur gaan we echt van start.

Beste Sponsors, dag allemaal,

Op 13 juni ben ik met deze sponsoractie begonnen. Ik had niet verwacht dat er zoveel mensen zouden reageren. Ik heb familie, vrienden en bekenden een berichtje gestuurd en ook zijn er veel flyers opgehangen. De berichtjes zijn ook weer doorgestuurd en daardoor kwamen de reacties van alle kanten. Dat er al veel geld is gestort is natuurlijk fantastisch, maar ook al die mooie, lieve berichtjes erbij vind ik heel bijzonder. Ook opa Frans en oma Elly vinden het heel erg leuk om dit te lezen en voelen zich erdoor gesteund.

Afgelopen vrijdag was opa Frans jarig! Hij is 67 jaar geworden. De verslaggever voor SBS, Erik Bunte, was daarbij aanwezig. Hij heeft mij en opa Frans geïnterviewd. Dit zal te zien zijn op maandag 18 juli bij de late uitzending van Hart van Nederland. Erik, die ook mee doet aan de Vierdaagse, zal zelf ook actie gaan voeren voor de stichting ALS. SBS wil mij mijn actie deze week gaan volgen.

We vertrekken nu zo naar Nijmegen. Eerst naar ons logeeradres bij Maria Mulder, ik vind het heel erg leuk dat ik haar weer zie. En daarna naar het startbureau om mij te aan te melden. Ik heb er nu heel veel zin in en vind het allemaal best spannend.

Zondag 10 juli, 23km

Gisteren weer een verjaardag, weer laat naar bed en raad eens…. nu nog vroeger opstaan! Maar eigenlijk wil ik dat ook. Het is namelijk kermis in Ulft. Hoe sneller we terug zijn, hoe sneller we naar de kermis kunnen. Om 7:20 uur vertrekken we. Ik zeg tegen Joris: plasje doen? Mijn vader moet lachen maar Joris begrijpt het al, dit wordt weer een lange plas.

We lopen via Ulft en Gendringen naar Megchelen. We stoppen om koeien te knuffelen. Bij Het Landfort (landhuis in het bos) gaan we de grens over naar Duitsland. Mijn vader heeft bedacht om te gaan ontbijten bij een cafeetje bij een boerderij, maar we zijn te vroeg. Het gaat pas later open. Dus gaan we op het terras zitten en maken zelf koffie en thee (mijn vader heeft de thermoskan met heet water altijd mee!). Ik wil snel verder. In Anholt halen we bij de bakker een lekker broodje en ook nog een paar voor thuis. Mijn vader zoekt weer eens een nieuw paadje maar dit lukt niet echt. We lopen een heel eind een weg in dat daarna stopt bij een huis. We hebben geen zin om terug te lopen dus gaan we maar weer eens langs de rand van een weiland naar het bos. Opeens komt er iets uit het gras. Joris gaat er achteraan. Het is een jonge ree. Joris kan niet zo snel door het hoge gras en komt dus maar weer terug. Even later stapt weer een. Nu is het een grote ree. Snel verdwijnt het weer in het maisveld. Als we weer op de gewone weg zijn moeten we allebei eerst de schoenen uit doen omdat de sokken vol zitten met van die groene plak-bolletjes. We lopen naar een mooi huis (Haus Hardenberg) en daarna gaan we de grens weer over. In Engbergen zijn touwen over het water gespannen. Ik besluit er over heen te klimmen. Het is niet makkelijk maar ik kom met droge voeten aan de overkant. Daarna nog even bij opa Frans en oma Elly op bezoek geweest. Gelukkig zijn we op tijd terug zodat ik nog naar de kermis kan.

Het trainen is nu wel genoeg geweest. Totaal 345km.

Mijn vader heeft van deze wandeling een filmpje gemaakt en op Youtube gezet. Klik daarvoor op de link onder ‘Mijn links’.

Woensdag  29 juni, 22km

Met opa Benny op pad. Opa heeft ook al even niet meer gewandeld omdat last had van zijn heup. De dokter heeft hem een spuit gegeven en nu gaat het weer goed. We zijn eerst naar Silvolde geweest. Toen terug naar Varsselder om bij oma Diny te eten. Daarna naar Gendringen. Ook nog even gewinkeld en een kaarsje opgestoken voor opa Frans in de kerk van Gendringen. Veel bekenden gezien.

Zondag 3 juli, 34km

Met mijn vader en Joris. Eigenlijk had ik helemaal geen zin. Gisteren hadden we een verjaardag en gingen we laat naar bed (24.00 uur). Ik kon niet goed slapen en moest weer 8.00 uur opstaan.  Mijn vader vindt het wel een goeie training om te gaan wandelen terwijl je een beetje moe bent. Dat gebeurt in Nijmegen ook na een paar dagen.

Joris maakt me wel aan het lachen. We lopen langs de Oude IJssel van Etten naar Gaanderen. Omdat het gras erg hoog is lopen we een stukje door het weiland. Joris duikt in een koeievlaai en stinkt een uur in de wind. Bij de sluis in Gaanderen pauzeren we en wordt Joris met een pol gras en water uit de Oude IJssel gewassen. Dat vindt Joris niet leuk. In de Wrange bij Doetinchem is het weer mis. Mijn vader heeft een verkeerd paadje uitgekozen en nu moeten we een sloot oversteken. Het is wel breed maar er zit geen water in. Ik zeg, dat kan wel. Joris steekt over maar zakt tot aan zijn buik in de modder. Daarna moet hij ook nog eens terug. Joris is nu half wit en half bruin! Zo lopen we met hem door Doetinchem. We eten een lekkere tosti bij ‘De Bank’ en lopen daarna naar Braamt. Bij Palestra een grote kop soep en dan weer verder. Het was eerst een beetje koud en veel wind maar aan het eind van de dag is het warm. Om 17:00 uur komen we aan bij onze vrienden in Etten. Mijn zus Marlou is daar al om te spelen. We eten patat met een kroket. Omdat we al meer dan genoeg gelopen hebben worden we met de auto thuis gebracht.

Op school heb ik de proefwerkweek achter de rug. Hierdoor hoef ik niet meer zo veel te leren, en heb ik bijna vakantie. Nu heb ik dus weer meer tijd om te trainen voor de Nijmeegse Vierdaagse.

Het gaat erg goed met de actie. We hebben ons doel op 35 euro na bereikt. Het is nu 15 dagen geleden dat de actie begonnen is, dus dat is erg snel!

Opa is afgelopen week met Oma en met familie nog op vakantie geweest. Ze zijn inmiddels al weer terug, en hebben genoten. Ook vond opa het leuk om te zien dat het zo goed gaat met de actie. Dat is ook erg fijn.

Dank je wel voor alle donaties en leuke berichten.

Ik hoop dat ondanks dat het doel bijna bereikt is, mensen toch nog geld willen blijven doneren, zodat er nog veel meer geld naar de ALS stichting gaat.

Met opa Frans gaat het niet zo goed en ik denk veel aan hem. De afgelopen weken hebben mijn moeder (Mireille) en ik bedacht dat het een goed idee is om mij te laten sponsoren met als doel de Stichting ALS.

Gisteren heb ik mijn 12^e verjaardag gevierd  (ik was 9 juni jarig, tijdens de Avondvierdaagse en toen moest ik natuurlijk wandelen). De actie is nu officieel van start gegaan.

Natuurlijk wil ik de komende tijd veel mensen bereiken.

Sponsor mij en maak de toekomst voor de ALS-patiënt beter!

Ik ben al druk aan het trainen voor de Nijmeegse Vierdaagse, en dat gaat me goed af. Ik heb tijdens de trainingen al veel wandeltochten gelopen. Tussendoor loop ik ook nog allerlei routes vanuit mijn huis. Ik loop hierbij samen met mijn vader, en soms met opa Benny (de opa die geen ALS heeft). Tijdens onze eerste trainingen liepen we rond de 15 kilometer. Dat ging om de paar trainingen steeds meer omhoog, en onderhand loop ik rond de 30 kilometer.

Zondag 6 februari, 12km

De eerste training. De Hermen Draaijers tocht in Dinxperlo samen met ’t Lup. We liepen 12km.

Zondag 20 februari, 14km

Op deze dag ben ik met mijn vader naar Gaanderen gewandeld. Joris, onze hond is ook mee geweest. Hij is het niet echt gewend om zo lang uitgelaten te worden maar hij kan het goed vol houden.

Dinsdag 8 maart, 15km

Het is voorjaarsvakantie. Samen met Opa Benny wandel ik deze dag naar Silvolde en Terborg. Opa vind dat ik goed loop.

Zondag 20 maart, 12km

Vandaag heb ik met de Hen en Weerum (een wandeltocht die mijn vader organiseert) mee gelopen. Hier heb ik samen gelopen met mijn vriendin Lara.

Zaterdag 2 april, 15km

Op deze dag ben ik met mijn moeder (Mireille) naar Doetinchem gelopen. Dat was wel gezellig. Mijn vader heeft ons opgehaald met de auto.

Zaterdag 16 april, 20km

Samen met ’t Lup loop ik mee aan de Bloesemtocht. Dit is een grote wandeltocht, in Geldermalsen. Ik vond het een hele mooie tocht met een mooie route. Ik heb hierbij voor het eerst 20 kilometer gelopen.

Zondag 1 mei, 15km

Samen met ’t Lup wandelen in Heilig Landstichting. Er doen veel mensen mee en het is best mooi weer. Voor het eerst een wandeling met heuvels erin.

Woensdag 3 mei, 22km

Het is voorjaarsvakantie. Samen met fam. Engel (en dus ook Opa Frans) hebben we een huisje geboekt in Winterberg.

In het trainingsschema staat dat we deze week ook een keertje gaan wandelen. Mijn vader noemt dit een ‘hoogtestage’, een goede training voor de Zeven Heuvelen weg. We staan vroeg op en wandelen door de bossen. Het gaat telkens of omhoog, of omlaag. Tussen het hoogste en laagste punt zit wel 200m hoogteverschil. We hebben heet water bij ons om koffie en thee van te maken en pauzeren enkele keren. We volgen ook nog een route waar kleine huisjes langs het pad staan met afbeeldingen van de kruisweg (Jezus valt voor de tweede keer enz.)  Na ongeveer 5 ½ uur komen we in een dorpje en eten een broodje bij de bakker. Daarna lopen we nog een klein stukje en worden we opgehaald door de familie met de auto. We gaan deze dag ook nog een leuk boottochtje maken.

Zaterdag 21 mei, 34km

Deze dag wandelen van Ulft naar Emmerik en weer terug. Onze hond Joris gaat ook weer eens mee. Het is eerst heel erg mistig en daarna wordt het heel erg warm. We vertrekken om 8 uur en zijn 16.15 uur terug. Ik heb geen blaren maar het is wel erg warm aan mijn voeten. Mijn vader noemt dit ‘brand’ aan de voeten. Joris heeft nog nooit zover gelopen!

Donderdag 26 mei, 12km

Oefenen met ’t Lup voor de Ulftse Avondvierdaagse.

Zaterdag 28 mei, 30km

1^e dag van het wandelweekend. Op deze dag ben ik naar Dinxperlo gelopen, samen met mijn vader en ook Joris was er weer bij. 

Zondag 29 mei, 25km

2^e dag van het wandelweekend. We lopen naar Westendorp en Varsseveld. Toen we vlak bij huis waren, zette ik mijn voet verkeerd neer. Hierbij verzwikte ik mijn enkel. Hier heb ik nog heel lang last van gehad, maar onderhand gaat het al weer beter.

8 t/m 11 juni, Avondvierdaagse, 12 jaar geworden, 40km

Afgelopen week heb ik De Ulftse Avondvierdaagse gelopen. Hierbij heb ik elke dag 10 kilometer gelopen, met de wandelgroep van mijn vader. Ik heb hem goed gelopen, en we hebben zelfs nog de 4^e prijs gewonnen! Donderdag was wel speciaal. Toen was ik jarig. De groep heeft onderweg wel 7 keer voor mij gezongen en ook een dweilorkest langs de weg speelde ‘lang zal ze leven’. Dit waren leuke dagen.

De komende weken zal er niet zoveel terecht komen van wandelen. Ik heb proefwerk week en ook nog een kamp van het turnen.

Mijn vader heeft een trainingsschema opgesteld. Elke twee weken gaan we op zaterdag of zondag wandelen en ook een paar keer meerdere dagen achter elkaar.

Verschillende keren zal ik met ’t Lup, de wandelgroep van mijn vader, mee lopen. Dan lopen we in een groep aan verschillende wandeltochten mee. ’t Lup wandelt 1 keer in de maand.

Als we het schema goed volgen trainen we totaal ongeveer 380km.

Mijn vader (Daan) heeft het er al een paar keer over gehad. Dit jaar mag ik, als ik wil, mee doen met de Nijmeegse Vierdaagse. Mijn vader heeft daar vroeger ook al heel vaak aan meegedaan. Elk jaar gaan we wel een dagje naar de Nijmeegse Vierdaagse om te kijken naar Opa Benny. Hij loopt al heel veel jaren mee. We gaan dan ook vaak even naar de fam. Mulder, het vaste logeeradres van Opa en Oma tijdens de Vierdaagse. Het is daar altijd heel gezellig.

In januari heb ik de knoop doorgehakt. Ik doe mee! Mijn vader loopt ook mee en natuurlijk zal ook mijn opa Benny weer mee doen. Samen lopen we de 30km.

Omdat ik dit jaar 12 word hoef ik niet aan de loting mee te doen bij de inschrijving en weet ik zeker dat ik mag mee doen aan de Nijmeegse Vierdaagse.